Plasings

Om te onthaal is moeilik.

Deur
Prent
  Om te onthaal is moeilik By ‘n onlangse onthaal is ek en etlike ander gevoed, nie op twee vissies en vyf brode nie, maar met heerlike voorgereggies, ‘n hoofgereg en etlike hemelse happies vir nagereg. Ek het oorkant my hoof en adjunk gesit en die gesprek het onwillekeurig na kos en eetgewoontes verskuif. Dit blyk al ‘n brandende tema te wees sedert Twiggie. Ek het niksvermoedend en sonder filters aan hierdie gesprek begin deelneem. My man het my al gewaarsku: “Daar is iets soos pragmatisme, Karen”. Ek luister mos nie. Die vraag is aan my gestel: Wat eet jy vir ontbyt? Hierdie vraag is diep en persoonlik en op die oomblik vou ek soos ‘n pokerspeler met ‘n slegte hand. “Niks,” sê ek. “Ek is te gespanne om te eet.” Onmiddelik sien ek die wenkbrou van die Adjunk lig – natuurlik gefokus op die woordjies “te gespanne.” Hierdie gesprek kan nou enige rigting inslaan. Ek kan gevra word hoekom ek gespanne is. Ek kan gevra word oor die voeding van my kinders, óf ek kan gevra word, soos ek...
1 opmerking
Read more »

Die Mens leer nie...

Deur
Prent
  Die Mens leer nie… “Juffrou! Juffrou, hoekom moet ons van die geskiedenis leer nie? Die mense is in elkgeval almal dood.” Hierdie kwelvrae vrae en insiggewende opmerkings is ‘n daaglikse bederfie vir ‘n geskiedenisonderwyser. Dit grens aan die stellings wat taalonderwysers moet aanhoor: “Hoekom moet ons Afrikaans leer? Ons praat dit dan elke dag.” Jy kan probeer om aan die kind te verduidelik dat jy die foute van die verlede wil identifiseer sodat jy dit in die toekoms kan vermy of groei as samelewing. Jy weet egter dat daar geen antwoord is, wat jy moontlik vir die kind kan gee om die kwelvraag te beantwoord nie, wat nie met ‘n ewe domastrante respons ontvang sal word nie. Gewoonlik, sug jy net diep en raak sommer bietjie moeg met die wete dat hierdie leerder voor jou in die klas ‘n bloudruk van die deursnit mens is. Die ding is, die mens leer nie en as daar geleer word, is dit ‘n besondere stadige proses. Kyk, ek praat nie van somme maak en robotte bou en kunsmatige intelligen...
2 opmerkings
Read more »

Die barmhartige Samaritaan

Deur
Prent
 Die Barmhartige Samaritaan Ek gaan nou ver terug in my eie lewe, die skrikwekkende is dat dit amper dertigjaar gelede is. Ek gaan so bietjie uit my ervarings uit en oor die dinge wat ek destyds studeer het, praat. In hedendaagse akademie is dit gedateer, intussen het hulle slimmer geword en wat ek studeer het, pas nie noodwendig by moderne temas in nie. Tog, wil ek vandag met jou en ander gedateerde mense oor die “Gelykenis van die barmhartige Samaritaan” praat. Ek het, soos ek gesê het dertigjaar gelede, my sogenaamde Meestergraad in Nuwe Testament en die 'Opdrag tot Vyandsliefde' voltooi. Ek het die evangelies bestudeer en oor dit en dat van die Matteus evangelie gelees. ‘n Interessante meevallertjie wat ek in die verlede raak gelees het is dat hulle die eeu na die dood van Jesus beskou het as ‘n periode van formatiewe Judaïsme. Soos dit vir my in my studie geklink het, was daar in die eerste eeu na Christus baie kompetisie oor wie oor die ware interpretasie van die Wet be...
Plaas 'n opmerking
Read more »

"Die oggend stond het goud in die mond."

Deur
Prent
 "Die oggend stond het goud in die mond." My wekker het,  soos baie ander oggende, weer vanoggend vieruur afgegaan. Ek het dit doodgedruk, soos ek moet. Dit is net die pre-alarm – die een wat my uit my diep slaap lig en herinner dat die wekker weer oor ‘n halfuur gaan alarm maak. Jou waarlik waar oor dertig minute dreun die mobiele toestel langs my bed weer, Hierdie keer lig dit my in dat ek nou `n besluit moet maak of ek nog wil lê en waarskynlik laat gaan wees en of ek die knusheid van my bed wil verlaat om ‘n dinamiese oggend voëltjie te wees – slaggereed vir die dag. Dit is ‘n mooi gedagte, maar ek druk die ding dood en nou beweeg ons in die tien minute vir tien minute alarm en dit hou vir hele halfuur aan. Teen vyfuur staan ek op, maar die warm van die duvet sit nog aan my lyf. Bas, my Golden Retriever, hyg al ‘n geruime tyd en die donker dame, Sofia, se vinnige tree op-en-af in gang is hoorbaar aan die geritsel van haar toonnaels. Ek is nog onvas op my voete en die na...
Plaas 'n opmerking
Read more »

Vind `n mens God in die gewone of vergestalt God in die gewone, dit is die vraag?

Deur
Prent
  Vind `n mens God in die gewone of vergestalt God in die gewone, dit is die vraag? Hierdie stukkie is persoonlike refleksie na lange stilwye en mag die lesers my eie waan en gevoeligheid vergewe soos ek opnuut besin oor die titel van my Blog en boek, God in die Gewone.   Jô, dit is weer Sondag en ten minste is die skottelgoed gewas en meeste van my klere hang aan ‘n hanger. My huishouding voel bietjie asof dit vinnig met superglue aan mekaar gegom is, maar ten miste lyk my tuin netjies na `n Saterdag se harde werk. My maand se loon het soveel van my geëis oor die afgelope twee tot drie jaar dat die gewone in my lewe agterweë gelaat is, maar terselfdertyd om aandag begin skree het. Trouens dit is nie net die gewone nie, maar eintlik ek wat begin voel het dat ek verdwyn tussen die moet doen take en die moet teenwoordig wees take. My waarneming en waardering vir die alledaagse het heeltemal verdwyn. Onlangs is ek bewus gemaak van ‘n boek met die titel “Vind God in die gewo...
1 opmerking
Read more »

Die Geseëndes

Deur
Prent
 Die Geseëndes Geseënd is al die juffrouens van die verlede (...en die hede), wie se lewens deur netbal- of hokkieballe geboei is, wat kinders brei om in formasie te gedy, want aan julle behoort die sier van die spel en die oomblikke wat vir elke kind en ouer tel. Geseënd is al die juffrouens van die verlede (…en die hede), vir wie ure wegraak, soos hul met fyne analise les en vraestel voorberei, want aan julle behoort die waters van vrede en ‘n toekoms geskoei op rede. Geseënd is al die juffrouens van die verlede (… en die hede) wat alleen, sonder kind of kraai, ewigheidswerk doen en elke dag leef in geloof dat hul daarwees `n kind kan red van wanhoop en vrees, want aan jul behoort die liefde van die Groter Gees. Geseënd is al die juffrouens van die verlede (… en die hede) wat met hul durf, sorg en deursettingsvermoë soveel mense se lewe geraak het, want aan jul woorde en dade grens ‘n ewigheid en die wete dat dit nooit sal vergaan in vergetelheid.
1 opmerking
Read more »

Van vergroeide graf tot graf: Die vergete vroue-voetspore deur ons erfenis.

Deur
Prent
Ek het jare terug my feministiese bokshandskoene opgehang, nie uit ‘n besef of bewuswording dat die uitgediende manlike idioom dominant is en aanvaar moet word nie. O! Nee genugtig daarmee sal ek nooit kan verlief neem nie. Ek het hoeka ‘n hele paar mane gelede ‘n manlike kollega gehad wat die meer jeugdige Karen eenkant toe getrek het en haar die lig rakende haar dwalinge wou laat sien. Ek is eenvoudig vertel dat daar geen manier is hoe die vrou ooit meer as ‘n tuisteskepper kan wees nie. Hoewel die man ‘n stewige boks op die neus verdien het, het ek hom net met neerbuigende verdriet aangehoor. Nie te min my feministiese bokshandskoene hang aan die hak omdat ek deeglik besef dat  man en vrou  eintlik deel van dieselfde asem is. As ek egter gekonfronteer word met verhale van die vroue van die verlede oorval ‘n hartseer my en ‘n vlam word in my aangesteek om hulle verhaal tog ook in al haar glorie (vanuit my perspektief) te wil vertel. Ek is tans besig om die geskiedenis va...
1 opmerking
Read more »